Dezynsekcja mieszkania w Warszawie

Kto zamawia i kto płaci, gdy mieszkanie jest wynajmowane

W lokalu własnościowym sprawa jest prosta — zamawia i płaci właściciel. Przy najmie warto ustalić to przed telefonem, żeby zabieg nie utknął na rozliczeniu między stronami.

Punktem wyjścia jest umowa najmu. Jedne umowy przypisują najemcy bieżące utrzymanie lokalu, inne zostawiają po stronie właściciela wszystko, co dotyczy stanu technicznego budynku i wad lokalu. Pluskwy i prusaki rzadko są problemem wyłącznie jednego mieszkania. Jeśli źródło siedzi w pionie kanalizacyjnym, w szachcie albo u sąsiada, ciężar naturalnie przesuwa się na właściciela i na wspólnotę.

• Najemca zgłasza problem właścicielowi na piśmie albo mailem — data zgłoszenia bywa później kluczowa w sporze o koszt.
• Właściciel decyduje o zabiegu i o tym, czy równolegle zgłasza sprawę do administracji budynku.
• Zabieg może zamówić najemca, ale wtedy trzeba z góry ustalić, na kogo wystawiamy fakturę i kto rozlicza koszt.

Dlaczego administracja i sąsiedzi muszą o tym wiedzieć

Owady nie respektują granic lokalu. Prusaki wędrują szachtami instalacyjnymi, przejściami rur pod zlewem i przy pionie kanalizacyjnym, wentylacją, szczelinami przy listwach. Pluskwy przechodzą wzdłuż przewodów elektrycznych, przez puszki gniazdek i szczeliny w ścianie działowej. Zabieg w jednym mieszkaniu wypycha część populacji do sąsiadów i po kilku tygodniach ta sama populacja wraca.

Dlatego przy prusakach i pluskwach sensowne jest zgłoszenie sprawy administracji, nawet jeśli zabieg w swoim lokalu zamawia się prywatnie. Administracja może zlecić zabieg całego pionu albo części klatki, a wtedy koszt idzie z funduszu wspólnoty — więcej o tym w sekcji dla zarządców na stronie o obsłudze budynków wielorodzinnych.

Sąsiadów z góry, z dołu i zza ściany warto poprosić o sprawdzenie swoich mieszkań. Jednoczesny zabieg w kilku lokalach jest tańszy w przeliczeniu i po prostu skuteczniejszy niż trzy zabiegi rozłożone na trzy miesiące.

Dyskrecja: co widać z klatki schodowej

Wiele osób zwleka z telefonem, bo boi się reakcji sąsiadów i opinii o mieszkaniu. To realna obawa, zwłaszcza przy lokalach na wynajem i przy mieszkaniach wystawionych na sprzedaż.

Sprzęt wnosimy w walizkach i torbach transportowych. Nie zostawiamy ulotek przy skrzynkach, nie wieszamy ogłoszeń na klatce i nie rozmawiamy o zleceniu na korytarzu. Jeśli zabieg wymaga poinformowania sąsiadów, ustalamy wcześniej, kto to robi i w jakiej formie — czasem lepiej, żeby zrobiła to administracja, bez wskazywania konkretnego mieszkania.

Jak organizujemy zabieg w takim obiekcie

1. Rozmowa telefoniczna: gatunek, metraż, od kiedy trwa problem, czy sąsiedzi też zgłaszają owady, czy w mieszkaniu są dzieci, zwierzęta, akwarium lub osoby z alergią.
2. Inspekcja na miejscu: sypialnia i ramy łóżek przy pluskwach, kuchnia, zabudowa, okolice zmywarki i pionu przy prusakach, łazienka i miejsca wilgotne przy rybikach.
3. Dobór metody i preparatu do gatunku, do stopnia zasiedlenia i do tego, co jest w mieszkaniu — inaczej pracujemy w kawalerce ze zwierzęciem, inaczej w pustym lokalu po najemcy.
4. Zabieg: zamgławianie ULV, oprysk ciśnieniowy albo metoda łączona, w zależności od ustaleń z inspekcji. Preparaty żelowe tam, gdzie oprysk nie ma sensu.
5. Instrukcja po zabiegu: kiedy wrócić, czego nie myć od razu, co obserwować przez kolejne dni.
6. Przy pluskwach termin drugiego zabiegu — seria to zwykle 2–3 wizyty, bo żaden preparat nie działa na jaja złożone przed zabiegiem.

Co przygotować przed naszym przyjazdem

• Ubrania i pościel z zaatakowanych pomieszczeń: uprać w temperaturze co najmniej 60 stopni albo wysuszyć w suszarce w wysokiej temperaturze, a potem zamknąć w workach foliowych i nie wnosić z powrotem do czasu zakończenia serii.
• Nie wynosić rzeczy z mieszkania do piwnicy, do rodziny ani do nowego lokalu — to najczęstszy sposób na przeniesienie pluskiew pod nowy adres.
• Elektronika: komputery, telewizory i konsole wyłączyć z prądu i przykryć folią. Rozdzielnice i puszki wskazać technikowi, jeśli są otwarte.
• Akwarium: szczelnie przykryć, wyłączyć napowietrzanie i filtr na czas zabiegu i na czas wietrzenia — pompa zasysa powietrze z pomieszczenia.
• Zwierzęta: psy i koty zabrać z mieszkania na czas zabiegu i karencji. Klatki z gryzoniami i ptakami wynieść — ptaki i małe ssaki reagują na aerozole silniej niż człowiek.
• Kuchnia: schować żywność do szczelnych pojemników lub lodówki, sprzątnąć naczynia z blatów i suszarek.
• Odsunąć meble od ścian tam, gdzie to możliwe, opróżnić szafki przy pionie i pod zlewem, zdjąć pościel z łóżek przy pluskwach.

Kiedy można wrócić do mieszkania

Na czas zabiegu w lokalu nie ma nikogo poza technikiem. Po zabiegu obowiązuje karencja — czas, przez który pomieszczenia mają pozostać zamknięte, a potem wywietrzone. Długość karencji wynika z etykiety zastosowanego preparatu i z metody, więc dokładny czas podajemy na miejscu, po zabiegu, a nie przez telefon.

W praktyce trzeba założyć kilka godzin nieobecności, a przy zamgławianiu całego mieszkania — dłużej, plus intensywne wietrzenie po powrocie. Rodziny z małymi dziećmi, kobiety w ciąży i osoby z chorobami układu oddechowego powinny wracać jako ostatnie, po pełnym przewietrzeniu.

Po powrocie nie zmywa się od razu listew, cokołów, okolic pionu ani miejsc za meblami. Osad zostawiony przez preparat pracuje jeszcze przez pewien czas — zmyty od razu przestaje działać. Podłogi na środku pomieszczeń i blaty kuchenne można umyć normalnie.

Obowiązki zamawiającego

Zamawiający zapewnia dostęp do lokalu w umówionym terminie i przygotowanie mieszkania według listy powyżej. Nieprzygotowane mieszkanie wydłuża zabieg i obniża jego skuteczność, bo preparat nie dociera tam, gdzie siedzą owady.

Na życzenie wystawiamy fakturę i potwierdzenie wykonania zabiegu. Taki dokument przydaje się przy rozliczeniu z właścicielem, przy zgłoszeniu do administracji i przy sporze o to, kto ponosi koszt. Zakres i stawki dla mieszkań opisuje cennik, a termin ustalamy telefonicznie — dane są na stronie kontakt.