Zamgławianie ULV w Warszawie

Na czym polega zamgławianie ULV

Skrót ULV pochodzi od określenia ultra low volume, czyli bardzo mała objętość cieczy. Urządzenie rozbija roztwór roboczy na krople o średnicy rzędu kilkunastu mikrometrów — kilkadziesiąt razy cieńsze od ludzkiego włosa. Przy tak małej masie krople nie opadają od razu na podłogę, tylko unoszą się w powietrzu i przemieszczają wraz z ruchem powietrza w pomieszczeniu.

To właśnie ta zawiesina daje metodzie przewagę. Mgła wchodzi tam, gdzie nie sięga strumień z opryskiwacza: za listwy przypodłogowe, w szczeliny stelaża łóżka, za tylne ścianki mebli, pod okleinę, w spoiny zabudowy kuchennej, w szczeliny stolarki okiennej i w przestrzenie pod urządzeniami. Preparat trafia więc bezpośrednio w kryjówki, w których owady spędzają większość czasu.

• Krople rzędu kilkunastu mikrometrów — długo utrzymują się w powietrzu.
• Pokrycie całej kubatury pomieszczenia, a nie wybranych powierzchni.
• Niewielka ilość cieczy, więc powierzchnie nie są zalewane i szybko schną.
• Dojście do szczelin i pustek konstrukcyjnych niedostępnych dla dyszy.
• Zabieg wykonywany przy zamkniętych oknach, w pustym lokalu.

Zamgławianie stosujemy najczęściej przy pluskwach, prusakach, rybikach, pchłach i molach. Przy pluskwach jest podstawową metodą naszej pracy, opisaną szerzej na stronie odpluskwiania.

Czego zamgławianie ULV nie potrafi

To najważniejsza część tej strony. Metoda ma realne ograniczenia i lepiej znać je przed zabiegiem niż po nim.

• Nie działa na jaja. Jaja owadów są osłonięte i odporne na kontakt z preparatem — z tego powodu po wykluciu się kolejnego pokolenia potrzebny bywa następny zabieg.
• Nie zostawia trwałej bariery. Osiadła mgła to bardzo cienka warstwa; nie zapewnia takiego działania resztkowego jak oprysk ciśnieniowy naniesiony punktowo na powierzchnię.
• Nie zastępuje uszczelniania i porządku. Jeśli owady wchodzą z sąsiedniego lokalu albo mają stały dostęp do pokarmu, mgła tego nie zmieni.
• Nie sięga tam, gdzie powietrze nie dojdzie: do wnętrza szczelnie zamkniętych pojemników, zapakowanych kartonów, wnętrza materaca w pokrowcu.
• Nie działa na gryzonie — to metoda wyłącznie owadobójcza.
• Nie zadziała w lokalu źle przygotowanym: przy otwartych oknach, z zabudową zastawioną rzeczami, bez odsunięcia mebli.

Kiedy ją stosujemy, a kiedy nie

Sytuacje, w których ULV sprawdza się najlepiej

• Rozproszone zasiedlenie mieszkania — owady chowają się w wielu miejscach naraz i nie da się wskazać jednego ogniska.
• Zabudowa meblowa do sufitu, wąskie szczeliny, przestrzenie za sprzętem AGD.
• Pokoje hotelowe, biura i lokale, w których liczy się szybkie wyschnięcie i brak zalanych powierzchni.
• Zabieg uzupełniający po opracowaniu ognisk opryskiem punktowym.
• Duża kubatura, którą trzeba objąć w jednym przejściu.

Sytuacje, w których sam ULV nie wystarczy

• Duża, zadawniona populacja pluskiew — wtedy pracujemy metodą łączoną: oprysk ciśnieniowy w ogniskach plus zamgławianie całej kubatury.
• Potrzeba działania utrzymującego się przez tygodnie w konkretnych punktach, na przykład w przejściach owadów.
• Pomieszczenia, których nie można na kilka godzin opuścić i wywietrzyć.
• Obiekty, w których świadomie ograniczamy chemię — tam rozważamy wymrażanie albo metodę mieszaną.
• Problem z gryzoniami, który wymaga zupełnie innego zakresu prac.

Metodę dobiera technik po oględzinach — to drugi krok naszego schematu pracy, po inspekcji i ocenie. Przy dezynsekcji mieszkania najczęściej kończy się na zamgławianiu albo na zamgławianiu z opryskiem punktowym.

Porównanie: ULV, zamgławianie gorące i oprysk ciśnieniowy

Zamgławianie gorące nie jest metodą lepszą ani gorszą — jest inną. Gęstsza mgła utrzymuje się dłużej i lepiej wypełnia duże kubatury, ale wymaga wyższej temperatury pracy, gorzej znosi obecność czujek dymu i w typowym warszawskim mieszkaniu rzadko daje przewagę nad ULV. W lokalach mieszkalnych pracujemy zamgławianiem na zimno.

Przygotowanie lokalu

• Wynieść z lokalu ludzi i wszystkie zwierzęta, łącznie z rybami; akwarium bez możliwości wyniesienia szczelnie przykryć i wyłączyć napowietrzanie.
• Schować lub wynieść żywność, naczynia, sztućce, szczoteczki do zębów i kosmetyki otwarte.
• Zdjąć pościel i ręczniki, jeśli technik nie zaleci inaczej; przygotować je do prania w wysokiej temperaturze.
• Odsunąć meble od ścian tam, gdzie to możliwe, i udrożnić dostęp do listew oraz szczelin.
• Otworzyć szafki, szuflady i drzwi wewnętrzne, żeby mgła objęła całą kubaturę.
• Zamknąć okna na czas zabiegu i wyłączyć wentylację mechaniczną oraz klimatyzację.
• Wyłączyć urządzenia elektryczne i przykryć sprzęt szczególnie wrażliwy.
• Uprzedzić sąsiadów w zabudowie wielorodzinnej, jeśli lokale łączy wspólna wentylacja.

Dobre przygotowanie ma bezpośredni wpływ na wynik. Lokal zastawiony, z zamkniętymi szafkami i meblami dosuniętymi do ściany, ogranicza zasięg mgły w tych samych miejscach, w których siedzą owady.

Bezpieczeństwo, wietrzenie i karencja

Stosujemy preparaty atestowane i dopuszczone do obrotu, bezpieczne dla domowników i zwierząt przy prawidłowym stosowaniu i zachowaniu karencji. Zabieg wykonuje się w pustym lokalu, a technik przed wyjściem podaje konkretny czas, po którym można wrócić, oraz zakres wietrzenia — zależy on od użytego preparatu, kubatury i rodzaju pomieszczeń.

1. Po zabiegu lokal pozostaje zamknięty przez czas wskazany przez technika.
2. Następnie wietrzy się go szeroko otwartymi oknami, przez kilka godzin.
3. Po wywietrzeniu myje się powierzchnie mające kontakt z żywnością: blaty, stół, wnętrza szafek kuchennych.
4. Nie zmywa się listew, szczelin, tylnych ścianek mebli i przestrzeni za sprzętem — tam preparat ma pracować.
5. Pościel, ręczniki i odzież pierze się w możliwie wysokiej temperaturze.
6. Podłogi odkurza się i przeciera; worek z odkurzacza wyrzuca się poza mieszkanie.

Osoby uczulone, kobiety w ciąży, małe dzieci i zwierzęta powinny wracać do lokalu po pełnym wywietrzeniu i umyciu powierzchni użytkowych. O każdej takiej sytuacji warto powiedzieć przed zabiegiem — wpływa to na dobór preparatu i na zalecenia.